
De velorne Sohn
Lukas 15, Vers 11-32 frei ins Pfälzische iwwersetzt vum Klaus Herzler
Do war e Mann, der wo zwä Buwe ghat hat. E jingerer un en älterer Sohn.
Amme schäne Daa is de Klää zu seim Vadder gang un hat gesät er wollt sei Erbdäl hawwe.
De Vadder hat dodruffhie net annerschder gekennt als denne Diridari, der denne zwä Buwe
no seim Dod zugestann hat se däle, um demm kläne Quaschder , sei A(n)spruch ausbezahle se kenne.
Schneller als mer sieh gekennt hat is der dann mit seim vorgezone Erwe vunn dehäm abgehau, immer de Nas no weit wegg, bis ins Ausland.
In de Fremd hat der Kerl dann de ganz große Emmes gespielt un sei Geld mit volle Hand enausgebuddert bisses fascht ganz all war. Ja, un wies de Deiwel gewollt hat is grad korz deno e Geldentwerdung iwwer dess ferne Land kumm un dann härterer neddemol mä soviel gehat fer sich e Stick Brot se kaafe.
Der uselische Bu, der uselische hat in seiner große Not beime Bauer gebettelt un der hat en dann uff sei Acker geschickt fer die Sei se hiete. Dess war schlimm un der Hunger un die Not un allesfzesamme. Awwer dess Fresse fer die Sei harter a net arehre derfe, fer sei leere Ma se fille.
Un wie die Not am greeschde war is innem es Hämweh ausgebroch un er hat an sei Vadder gedenkt un an all die äfache Leit dehääm , dennes viel besser geht un die kä Hunger leide missen, weil Brot im Iwwerfluss do is.
Do hat sich der junge Mann e Herz genumm un sich uff de Hämweg se mache un vor sei Vadder se trete un se sä, dasser gesündigt hat, gä de Himmel un gä ihn un dasser nimmi wert is Sohn se häße un de Vadder en zem Hilfsarbeider mache soll.
Schunn vunn weidem hat en sei Vadder dann gesieh unnen trotz seim Zustand gekennt un do is großes Mitlääd iwwer de Vadder kumm un er is uff sei Sohn zugerennt, hatten umarmt un gekisst.
Der junge Mann hat dess gesät was er sich vorgenumm hat, ich bins net wert, dass ich dei Sohn
bin …!
Awwer der Vadder hat sei Knechte geruf un ne uffgetra, dass die de beschde Azug, die schänschde Schuh un owwedrei noch e wetvoller Ring fer sei Finger herbringe sollen.
Die Knechte hawwen gehorcht un denne Sohn ganz nei eigekläädt
Ja, un dann is noch e Kalb geschlacht worr un e Feschtesse drauss worr
un de Vadder war so glicklich, dass sei verlöre geglabder Bu werre dehäm war
un all waren ganz frehlich un hawwen gesung un gedanzt.
Der äldere Sohn war uffem Feld un als er Feierowend gehat hat un uffem Hämweg war harter dess Sinnge un Lache schunn vun weitem geheert un dann en Knecht gefroocht was do los wär.Ja, un der Knecht hartem dann die Geschieht mit seim jingere Bruder vezehlt un vun dem Kalb un denne schäne Klääder un demm ganze Glick vum Vadder, dass der wo vescholl war, werre hämkumm is.
Der äldere Bruder war ganz außer sich un wollt net ins Haus eneigehe,
weil er sich so geärjert hat.
Dodruffhie is sei Vadder erauskumm un hat gebeddelt, dasser doch ereikumme soll
do issses awwer aus demm äldere Sohn erausgebroch un er hat gesät, dasser immer alles rischdisch gemach hat, nie hatter e Gebot iwwertret un trotzdemm hattem sei Vadder neddemol e Schof gebb, dasser mit seine Freunde feiere gekennt hat.
Ja, un jetzt war sei kläner Bruder , der wo sei ganzes Geld veschleidert hat,
kaum hämkumm do häätter schunn e Kalb geschlacht kriet.
Do stimmt doch was net, hat de Ältere gemänt un die Welt nimmi vestann.
De Vadder hat die Redd vun seim große B u net a'genumm un zum gesät:
Aach mei Großer, du bischt doch die ganze Zeit bei mer un alles was mei is, dess is doch a dei !! Kumm erei un feier mit, gugg genau hie, sieh, dei Bruder is widder do , er war dot un iss werre lewendisch worr un er war velor gang un jetzert hammerne werre gefunn !
Vater unser im Himmel |
Psalm 23 |
|---|---|
Apostolisches Glaubensbekenntnis |
|
Vater Unser, Glaubensbekenntnis, Psalm 23
(11KB)
Vater Unser, Glaubensbekenntnis, Psalm 23